امیررضا رضایان
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ امیررضا رضایان
آرشیو وبلاگ
      هدف آگاهی بخشیدن است (غرغرهای سیاسی و اجتماعی به همراه متلک های متفرقه)
سه‌شنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩٠

داشتن جمعیت جوان همیشه برای کشور ها دغدغه بوده و از این رو همیشه کشورهای که جمعیت جوان آنها بیشتر بوده، از پویایی و حرکت رو به جلوی سریعتری برخوردار بوده اند. در جوامعی که جمعیت سالخورده در اکثریت باشد همیشه دو چالش اساسی پیش روی مدیران آن کشور است، یکی نیروی کار و دیگری ذهنی خلاق تا با ادغام تجارب نسل قبلی به پیمایش مسیر رشد کشور بپردازند. به طور نمونه ژاپن که نیمی از جمعیتش را بازنشستگان تشکیل میدهند، اگر چه توانسته با اتکا بر سیستم آکادمیک مدرن خود در پرورش ذهن های خلاق و تربیت نیروی متخصص پیشتاز باشد اما همیشه از کمبود نیروی کار رنج می برده و مطمئنا یادمان هست که زمانی سیل جوانان بیکار ایرانی  را به ژاپن که زمانی برای خودش به معضلی تبدیل شده بود.

حال کشور ما که از قضای روزگار، جمعیت جوانش بیشمار است فرصت آن را دارد تا با بهره گیری از نیروی جوانی و اختلاط آن با تجارب بازنشستگان امروز، چرخ پیشرفت کشور را تندتر بچرخانند. جوانانی که اگر شرایطی برای بهره گیری از دانش و تخصص و تعهدشان مهیا شود بخش عظیمی از مشکلات مملکت بر طرف می شود. اما چه بسا این جمعیت جوان که امروز وقت میوه دادنش رسیده به دلایلی عطای ماندن در وطن را به لقایش می بخشد و غربت غرب را به غربت وطن ترجیح می دهد. سیل جوانانی که امروز راهی اروپای غربی و آمریکای شمالی می شوند کم نیست اما بیش از آن افرادی هستند که رهسپار آسیای شرقی، کشورهایی چون مالزی، سنگاپور فیلیپین و هندوستان می شوند.گروه اول که مقصدشان اروپا و آمریکا هست اغلب از طیف مرفه جامعه یا نخبگان علمی هستند که نباید امید به بازگشتشان و بهره مندی از آموخته هایشان داشت؛ دسته دوم هم که راهی آسیای شرقی می شوند به دلایل بیشماری از جمله مسائل مالی و جبر جغرافیایی، قادر به تحصیل در بریتانیا و آمریکا نبوده اند اما احتمال بازگشتشان به کشور کمی بیشتر از دسته اول است. از آنجایی که کشور های شرقی آسیا کم کم به خلقیات ما پی برده اند و جوانان ایرانی مشتاق به تحصیل در کشورشان را به سان بسته های دلار می بینند، بازار فریب و موسسات آموزشی قلابی و با کیفیت پایین، در این سالها بسیار داغ شده و بسیاری بودند که جوانی شان را صرف تحصیل در دانشگاهی بی نام و نشان کرده اند و بعد فهمیده اند مدرک آن دانشگاه حتی در ایران هم مورد قبول نیست. اگرچه نمی توان منکر وجود دانشگاه های مطرح و تراز اولی در هندوستان و مالزی شد و باید متذکر شد اغلب فارغ التحصیلان این دانشگاه ها هم به هر جا می روند الا ایران پس این وسط می ماند سرمایه و ارز بیشماری که از کشور خارج می شود و سر آخر نه تنها هیچ عاید کشور نمی شود بلکه تعدادی جوان تحصیلکرده که مدارکشان مورد قبول هیچ جایی نیست به جمعیت بیکاران کشور افزوده می شوند.

جمعیت جوان کشور به راحتی هرز می رود اما گویی مدیران ما چشمان خود را بسته اند و نمی بینند، چه پول هایی و از همه مهمتر چه مغزهایی که تاب برخورد های تبعیض آمیز و جو پلیسی حاکم را نمی آورند و از این کشور در تحریم ره سفر بر می بندند و رهسپار آنجایی می شوند که احتمالا بیشتر به آنها بها داده می شود. باید بپذیریم که بسیار نادر هستند افرادی چون دکتر چمران و مهندس بازرگان که پشت پا به آسایش خود بزنند و تخصصی را که در غربت به دست آورده بودند خرج وطن بکنند.صادقانه اعتراف میکنم که من به چنین افرادی حق میدهم که تخصص خود را جایی می برند که ارزشش را درک می کنند. حال کشور ما می ماند و یک دوجین تحریم و مغزهای فراری و سرمایه هایی که به یغما می روند و نهایتا نیروی جوانی که عملا در حال هرزروی است. امید است وزارتخانه و نهاد های مسئول در این زمینه، این واقعه را جدی بگیرند و کمی به اثرات ماتاخر این پدیده نگران کننده، دور اندیشانه تر بیندیشند.

پی نوشت: سایه سنگین تنگ نظری بر دامن ناهارخوران گرگان سایه افکنده، اگر چه واکنش مناسب فرماندار  و شورای شهر محترم دوستداران مخمل سبز را امیدوارتر کرده اما مطمئنا تا حصول اطمینان از لغو پروژه تخریب جنگل، آسوده نمی نشینیم.

 

ارسال شده توسط امیررضا رضایان در ساعت ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ | نظرات شما ()
مطالب اخیر انرژی هست، ولی کم است! انتخابات مجلس، . . باز دوباره وبلاگ . . باز دوباره وبلاگ . . نامه ای به شهردار و شورانشینان مصائب گرفتن یک وام چهار میلیونی! اینترنت؛ عصای دست یا بلای جان دکتر نقی مومنی به گرگان می آید واگذارتان کردیم به خدا! مراسم نکوداشت ایرج اعتصام و سیدابوالقاسم امیرلطیفی برگزار می‌شود
دوستان من گرگان نامه دوستداران محیط زیست استان گلستان انجمن وبلاگ نویسان گرگاندوست هفته نامه سلیم گاه نوشت های فروزان آصف گرگان ما موسسه خیریه محک نواندیشی حسین زمان نگاه نو سید محمد خاتمی گرگان رسانه نقطه سر خط من نیلوفرم فن آوری اطلاعات پیام نور گرگان امین مولودی خبرگزاری کار ایران عکاس گرگاندوست پیدا و پنهان تخریب زمین ابتکار سبز خانه روابط عمومی انجمن مهندسی نفت هدف آگاهی بخشیدن است دانلود هر چی زبان سبز بنیاد باران گلستان اسپورت گلستان نما وبلاگ ناهارخوران کمپین حمایتی از منطقه گردشگری هزارپیچ میثم پور اقدم شهر چنارها گرگان زمین روز شمار بالندگي سپهر ساموئل کابلی صدای سکوت(الهام) 90گرگان هورکانیه واتوره(شاعری از لرستان) سینا باقری گرگان امروز مهندسی نفت دشت سپید سفید مثل شب عکس و قلم حامد بارچیان مگم که بیایید کمی نفهمیم خاطرات من گلپر خانوم تاریکخانه انجمن خیریه بانوان گرگان شهر من . . .گرگان فیلم نوشته ها غزل پست مدرن دهکده تفریحی کوهمیان هیچ گرگان آنلاین WOLFS انجمن گرگانیها سیدباقر خرابه آقابزرگ(طنز) گرگان نیوز قهوه تلخ گرگان سلام سرگرمی، تفریحی، اطلاع رسانی فریاد بی صدا از دیار استراباد ست پنجم کانون ناشنوایان گلستان فیتزکارالدو آقای خاص من میتوانم مشاوره بند2 سبزه چنار تاکسی شهری پرانتزی هم برای من استارباد بهترین های گرگان کشکول رئیسی دیده بان محیط زیست ایران زندگی آبتنی در حوضچه اکنون است شهید علی اصغر درویشی بهترین های گرگان هیچگاه تنها نیستیم گرگان، چهار فصل، يك نگاه گنجینه من همیشه خبرنگار از کرانه های خلیج گرگان فرزند مونگشت نشین رحیم رسولی- طنز پرداز عبید شاکی خیلی دور خیلی نزدیک یک شهروند گالیکش، شهر زیبای طبیعت گالیکش شهر زیبای طبیعت دربنو پرتال زیگور طراح قالب