امیررضا رضایان
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ امیررضا رضایان
آرشیو وبلاگ
      هدف آگاهی بخشیدن است (غرغرهای سیاسی و اجتماعی به همراه متلک های متفرقه)
یکشنبه ٢۳ آبان ۱۳۸٩

این روز ها گرگان ایام سیاهی را پشت سر میگذارد،اتفاقاتی که محترمانه ترین نامی که میشود بر آن نهاد بی مهری به شهری ست که همچنان تنش ملبس به نشانه هایی از سالیان دور است.شهری که بزرگترین گناهش مهمان نوازی و جای دادن به اقوامی است که اغلب سنخیتی با این خطه نداشته و ندارند.متاسفانه گرگان، به رغم دارا بودن از تمامی المان های یک فرهنگ اعم از گویش ، آداب و سنن،بازی های محلی و سرود ها و ترانه های محلی اما در جشنواره اقوام جایی ندارد.خطه ای که غنای تاریخی آن به سالها پیش از میلاد مسیح(ع) بر میگردد،امروز فرهنگش عزلت نشین صندوقچه خاطرات سالخوردگان شهر شده و میراثش آماج چکمه های بی همتان بی دولت.نادیده گرفته شدن آن فرهنگ شیرین از سوی مسئولین امر اگر چه تاسف بار و متاثر کننده بود اما تاسف واقعی را آن زمانی خوردم که خبر دستور تخریب بافت قدیم گرگان را شنیدم.محله هایی که اگرچه برای اغیار و آنانکه از آن سوی کوهها به اینجا روان شده اند بی ارزش باشد،اما برای گرگانیان و گرگاندوستان سراسر عشق و احساس است.محله هایی که به جبر زمان گرد پیری بر قامتشان نشسته را بافت فرسوده می خوانند و در عوض آنکه حکم بر بهسازی اصولی آن  بدهند،هر روز تیغه تیشه هایشان را تیزتر میکنند تا این درخت کهنسال را از ریشه برکنند.اینجاست که متوجه می شویم آن تجمع اعتراض آمیز چند دانشجو که در حقیقت چند عاشق گرگان، حداقل کاری بود که میشد در قبال این تصمیم . . .انه گرفت.

اما اکنون وقت اتخاذ مواضع انفعالی و قهر و دلسردی و شکواییه نوشتن نیست،اگرچه همچنان تلاش برای حفظ فرهنگ اصیل گرگان زمین و حراست از ابنیه قدیمی شهرمان و محلات آن را بزرگترین دغدغه ذهن خود میدانیم اما کارهایی را هم میتوان با همین بضاعت کم و دستان خالی انجام داد.شاید ابتدایی ترین کاری میتوان در شرایط کنونی انجام داد احیای فرهنگ گرگانی از میان خانواده هاست.اگر بزرگترها بذر عشق به شهر و هویت را دلهای فرزندانشان بکارند،میتوانیم خوشبین باشیم که نسل گرگاندوستان همچنان تداوم دارد و در آینده هم افرادی خواهند بود تا تاریخ و فرهنگ گرگان را از گزند نااهلان در امان دارند.چه اشکال دارد در خانه های مان به لهجه گرگانی سخن بگوییم،یا حداقل از واژگان گرگانی در حضور جوانترها استفاده کنیم تا کمی جا بیفتد.هدیه دادن بهترین زمانه برای اشاعه فرهنگ گرگانیست،هدیه دادن کتابهایی نظیر اوسانه زندگی،گرگان نامه و کتب تاریخی نگاشته شده به همت استاد معطوفی جدا از ترویج فرهنگ کتابخوانی، نسل کوچکتر را با آداب و سنن و گویش قدیمیترها که اکثرا فراموش شده اند،بیشتر آشنا می سازد.یا مثلا چرا در مجالس عروسی و زواری به جای هزینه های آنچنانی غذاهای فرنگی و غیر بومی از پلو ساک(چلو ساک) استفاده نکنیم.چرا وقتی نان عیدی و حلوا اماچ گرگان هست،کیلو کیلو شیرینی ناپلئونی و غیره میخریم تا به خیال خام خودمان موقر و آبرومند جلوه کند.حتی می توان از سرود های گرگانی در مراسمات شادمانی و عروسی ها بهره گرفت،ترانه هایی که به رغم داشتن تنوع و ضرباهنگ شاد، مطمئنا مورد استقبال قرار خواهند گفت.احیانا اگر فردی از خارج گرگان هم آن جا میهمان باشد، این کار به نوعی تبلیغی زیبا برای آداب و فرهنگ گرگانیست.

شاید در شرایط کنونی گرچه شدیدا برگزاری همایشی در رابطه با احیای فرهنگ گرگان نیاز است اما چنین اتفاقی آنچنان بعید است که نمی توان چشم امید به آن داشت.با استفاده از ظرفیت های موجود باید در ترویج و اشاعه فرهنگ تلاش کرد تا در ایامی چون روز گرگان تصمیمات جدیتری برای پیمودن این راه گرفت.

پی نوشت:به شخصه از همه عزیزانی که جسما و روحا در تجمع اعتراضی شنبه حضور داشتند، تشکر میکنم.

ارسال شده توسط امیررضا رضایان در ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ | نظرات شما ()
مطالب اخیر انرژی هست، ولی کم است! انتخابات مجلس، . . باز دوباره وبلاگ . . باز دوباره وبلاگ . . نامه ای به شهردار و شورانشینان مصائب گرفتن یک وام چهار میلیونی! اینترنت؛ عصای دست یا بلای جان دکتر نقی مومنی به گرگان می آید واگذارتان کردیم به خدا! مراسم نکوداشت ایرج اعتصام و سیدابوالقاسم امیرلطیفی برگزار می‌شود
دوستان من گرگان نامه دوستداران محیط زیست استان گلستان انجمن وبلاگ نویسان گرگاندوست هفته نامه سلیم گاه نوشت های فروزان آصف گرگان ما موسسه خیریه محک نواندیشی حسین زمان نگاه نو سید محمد خاتمی گرگان رسانه نقطه سر خط من نیلوفرم فن آوری اطلاعات پیام نور گرگان امین مولودی خبرگزاری کار ایران عکاس گرگاندوست پیدا و پنهان تخریب زمین ابتکار سبز خانه روابط عمومی انجمن مهندسی نفت هدف آگاهی بخشیدن است دانلود هر چی زبان سبز بنیاد باران گلستان اسپورت گلستان نما وبلاگ ناهارخوران کمپین حمایتی از منطقه گردشگری هزارپیچ میثم پور اقدم شهر چنارها گرگان زمین روز شمار بالندگي سپهر ساموئل کابلی صدای سکوت(الهام) 90گرگان هورکانیه واتوره(شاعری از لرستان) سینا باقری گرگان امروز مهندسی نفت دشت سپید سفید مثل شب عکس و قلم حامد بارچیان مگم که بیایید کمی نفهمیم خاطرات من گلپر خانوم تاریکخانه انجمن خیریه بانوان گرگان شهر من . . .گرگان فیلم نوشته ها غزل پست مدرن دهکده تفریحی کوهمیان هیچ گرگان آنلاین WOLFS انجمن گرگانیها سیدباقر خرابه آقابزرگ(طنز) گرگان نیوز قهوه تلخ گرگان سلام سرگرمی، تفریحی، اطلاع رسانی فریاد بی صدا از دیار استراباد ست پنجم کانون ناشنوایان گلستان فیتزکارالدو آقای خاص من میتوانم مشاوره بند2 سبزه چنار تاکسی شهری پرانتزی هم برای من استارباد بهترین های گرگان کشکول رئیسی دیده بان محیط زیست ایران زندگی آبتنی در حوضچه اکنون است شهید علی اصغر درویشی بهترین های گرگان هیچگاه تنها نیستیم گرگان، چهار فصل، يك نگاه گنجینه من همیشه خبرنگار از کرانه های خلیج گرگان فرزند مونگشت نشین رحیم رسولی- طنز پرداز عبید شاکی خیلی دور خیلی نزدیک یک شهروند گالیکش، شهر زیبای طبیعت گالیکش شهر زیبای طبیعت دربنو پرتال زیگور طراح قالب